جشنواره بینالمللی تئاتر فجر که سالها بهعنوان مهمترین رویداد نمایشی کشور شناخته میشد، در سالهای اخیر با چالشهایی از جمله تأخیر در معرفی دبیر، انتشار دیرهنگام فراخوان و کاهش حضور هنرمندان شاخص روبهرو شده؛ مسائلی که به باور بسیاری از فعالان این حوزه، از کیفیت و جایگاه این جشنواره کاسته است.
در دوره گذشته نیز دبیر جشنواره تنها سه ماه پیش از آغاز رویداد معرفی شد و فراخوان بهگونهای تنظیم شد که بخش صحنهای صرفاً پذیرای آثاری باشد که پیشتر اجرای عمومی داشتهاند؛ موضوعی که فرصت حضور آثار تازه و استعدادهای نوظهور را محدود کرد.
از سوی دیگر، حذف بخش دانشجویی برای دومین سال متوالی، انتقادهایی را درباره کاهش حمایت از تئاتر دانشگاهی و آثار تجربی به دنبال داشته است. فعالان این حوزه معتقدند نبود بستری برای معرفی نسل جدید، روند کشف استعدادها را با مشکل مواجه کرده است.
یکی دیگر از انتقادهای مطرحشده، تکرار تأخیر در آغاز فعالیت دبیرخانه جشنواره است؛ روندی که هر سال فاصله میان انتشار فراخوان و زمان برگزاری جشنواره را کوتاهتر میکند و فرصت برنامهریزی و تولید آثار را از گروههای نمایشی میگیرد.
در این میان، برخی کارشناسان معتقدند انتخاب دبیران کمتر شناختهشده نیز نتوانسته اعتماد و انگیزه لازم را برای حضور گسترده هنرمندان مطرح در جشنواره ایجاد کند؛ در حالی که در دورههای گذشته، حضور چهرههای شناختهشده در رأس جشنواره به ارتقای اعتبار آن کمک میکرد.
همچنین اگرچه افزایش حضور گروههای نمایشی از استانها اقدامی مثبت ارزیابی میشود، اما صاحبنظران بر لزوم ارتقای کیفیت آثار، ایجاد فرصت برابر برای همه گروهها و پرهیز از هرگونه نگاه سلیقهای در داوریها تأکید دارند.
کارشناسان حوزه تئاتر بر این باورند که بازنگری در سیاستهای جشنواره، آغاز زودهنگام فعالیت دبیرخانه، استفاده از ظرفیت نسل جوان در تصمیمگیری و توجه به آسیبشناسی دورههای گذشته، میتواند زمینه احیای جایگاه جشنواره تئاتر فجر و بازگشت آن به نقش اثرگذار خود در جریان تئاتر کشور را فراهم کند.
نظر شما