ایران دارای یکی از بزرگترین ذخایر گاز طبیعی در جهان است که پس از روسیه در رتبه دوم جهانی قرار دارد. با تغییر پویایی انرژی جهانی، جمهوری اسلامی ایران در یک دوراهی محوری قرار دارد و مسیر راهبردی گاز شمال-جنوب برای بازتعریف چشم انداز انرژی در منطقه آماده است. اهمیت زیرساخت گاز ایران را نمی توان نادیده گرفت زیرا به عنوان یک حلقه مهم برای معاملات گاز بین تامین کنندگان شمالی و مصرف کنندگان در مرزهای شرقی کشور و همچنین هند عمل می کند.

یکی از مهم‌ترین مسیرهای باطراحی تجارت انرژی ایران مبتنی بر تجارت گاز است که حتی افزایش حجم تعاملات گازی با تکیه بر واردات گاز از کشورهای شمالی و صادرات گاز به کشورهای شرقی و هند از جمله برنامه‌های اصلی موردانتظار از دولت در قانون برنامه هفتم توسعه است. در این میان مهم‌ترین مسیر ترانزیتی گازی ایران مبتنی بر مسیر ترانزیت گاز از شمال به جنوب و شرق کشور است که مشتریانی نظیر پاکستان، عراق و هند را از جغرافیای ایران به عرضه‌کنندگان گاز در شمال کشور نظیر روسیه متصل خواهد کرد.

مهم‌ترین اقدام در جهت تکمیل اتصال گازی ایران به همسایگان، اتصال مستقیم گازی ایران به هند و روسیه است که باید هر چه سریع‌تر صورت بپذیرد تا ایران بتواند در پازل خنثی‌سازی تحریمی خود، نیاز گازی سریع‌ترین اقتصاد توسعه‌ای دنیا یعنی هند را با تامین گاز از میادین گازی ایران و همچنین سوآپ گاز روسیه به کشور هند انجام دهد. اتصال گاز روسیه به هند از طریق ایران و تحقق تجارت گازی مستحکم بین روسیه، ایران و هند، کشور ما ایران را به قطب اصلی ترانزیت منطقه تبدیل خواهد کرد و پس از هند نیز بقیه کشورهای همسایه که نیاز جدی به گاز دارند؛ با مکانیزم تسویه غیرتحریمی از ایران به عنوان هاب اصلی گازی منطقه تقاضا خواهند کرد.

مسیر راهبردی گاز شمال-جنوب ایران، فرصتی قابل توجه برای این کشور است تا خود را در عرصه جهانی انرژی نشان دهد و روابط نزدیک تر با کشورهای همسایه خود را تقویت کند. با پتانسیل اتصال کشورهای غنی از گاز و مصرف کنندگان انرژی که به سرعت در حال رشد هستند، ایران می تواند یک قطب انرژی منطقه ای ضروری برای دستیابی به رشد اقتصادی بلندمدت ایجاد کند. علاوه بر این، برقراری روابط مستحکم مبتنی بر تجارت انرژی با کشورهایی مانند هند و روسیه می‌تواند به تثبیت چشم‌انداز ژئوپلیتیکی در منطقه، ارتقای صلح و همکاری اقتصادی کمک کند.