عید سعید مبعث روزی است که زمین و آسمان از همیشه به هم نزدیکترند. روز دمیدن روح رسالت در کالبد تاریخ و لحظهای که خداوند متعال، آخرین حلقه از سلسله انبیای الهی، حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی(ص) را به مقام رسالت برانگیخت تا جهان را از ظلمت جهل و شرک به سوی نور توحید و عدالت هدایت کند. ما به عنوان امت اسلامی، از هر کجا، از هر قشر، هر زبان و هر سرگذشتی، به ویژه در عصر غیبت و انتظار، باید آن را میثاقی دوباره با اهداف آن رسالت کبری بدانیم. این تنها یک روز در سال است، اما هر کس آن را با جان و دل درک کند، انگار فرصتی برای یک عمر بدست آورده است. بر همین اساس مراسمی با عنوان «جشن تولد قرآن» به همت اداره دارالقرآن الکریم حرم مطهر در محل دارالقرآن الکریم (مدرسه دودرب) برگزار شد.
برنامهای برای گسترش پیام مبعث
عید مبعث در حرم مطهر امام رضا(ع) حال و هوای دیگری دارد. جمعیت از ساعتهای اولیه روز، خود را به حرم منور میرسانند. خیابانهای اطراف پر از مردمی است که دلهایشان را با تمام شادی و شعف، به دست گرفته و آمدند تا مقابل پنجرههای امید بایستند. بلندگوها با پخش زمزمههایی، قلبها را در جای خود میخکوب میکردند. در این میان خانوادههایی بودند که مسیر زیارتشان به سوی دارالقرآن الکریم حرم مطهر رضوی بود. جایی که قرار بود حجتالاسلام پناهیان از عظمت این روز و از قرآن کریم سخن بگوید. در این برنامه حجتالاسلام والمسلمین پناهیان و جناب آقای پورکبیر به مکالمه قرآنی پرداختند و نکاتی را برای مستمعان یادآور شدند. آنها با اشاره به آیات قرآن کریم یادآور شدند که پیامبر(ص) آمد تا سه عنصر حیاتی را در جامعه مستقر کند؛ توحید ناب، عدالت فراگیر و اخلاق متعالی. توحید چارچوب فکری ماست؛ این یعنی نفی هر گونه شرک عملی و فکری و پذیرش حاکمیت مطلق الهی بر تمام شئونات زندگی. عدالت ساختار اجتماعی ماست؛ یعنی تلاش برای برقراری توازن و رفع هر گونه ستم، چه در سطح فردی و چه در ساختارهای کلان و اخلاق که ریشه عملی ماست؛ همان که پیامبر(ص) فرمود: «إِنَّمَا بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَکَارِمَ الْأَخْلَاقِ». اگر پیام مبعث در درون ما زنده نباشد، ادعای گسترش آن، ادعایی پوچ خواهد بود. وظیفه نخست ما، خودسازی بر اساس این سه رکن است. همچنین در عصر انتظار، وظیفه ما تعمیق یافته و جنبه جهانی پیدا میکند. ما منتظر ظهور ولیعصر(عج) هستیم. اما انتظار، انفعال نیست؛ انتظار، یک حالت آمادهباش فعال است. امام زمان(عج) قرار است همان رسالت ناتمام پیامبر(ص) را به سرانجام رسانده و حکومت عدل جهانی را محقق کند. پس امروز، گسترش پیام مبعث برای ما به معنای زمینهسازی برای ظهور است.
برای همین یک نفر آمده بودم طائف!
در ادامه برنامه گروه سرود ابناءالرضا(ع)، تواشیحی به زبانهای فارسی و عربی در مدح رسول الله(ص) و عید سعید مبعث اجرا کردند. حاضران، ایستاده و نشسته، صلوات زیر لب زمزمه میکردند و دعا میخواندند و همگی در رأس حاجات، ظهور میخواستند و این زمزمهها مثل موج در هوا جریان داشت. در این جشن خانوادگی، برنامهها طوری برنامهریزی شده که برای تمام اعضای خانواده دلنشین و ماندگار باشد. از جمله اشاره به اخلاق و مرام پیامبر خوبیها که بازتابی از ذات حقیقی انسانهاست. یکی از سادهترین ویژگیهای رسول خدا(ص) برای محمدی شدن، خوشخلقی است. خداوند در قرآن میفرماید: «خلق پیغمبر خلق عظیم بود»؛ وصف خوشخلقی رسول اکرم(ص) در عالم همتا ندارد. پیامبری که نه ظلم، نه سختی، نه بیحرمتی و نه هیچ چیز دیگری اثری بر خوش خلقیشان نداشت و ایشان هم در جامعه و هم در خانواده، به این ویژگی منحصربهفرد زبانزد بودند و به همین خاطر هم به رسول مهربانیها شهرت داشتند. پیغمبر بسیار خوشاخلاق، خوشمشرب و خوشمجلس بودند و با اخلاق و رفتارشان مردم را جذب کردند، نه با شمشیر و حتی سخنرانیهای آنچنانی. «ایشان یک بار به طائف سفر میکنند. مشرکان آنجا وقتی خبردار میشوند، به بچههای کوچک میگویند که پیغمبر(ص) را با سنگ بزنند، بنابراین پیغمبر(ص) در کوچهها مورد اصابت سنگ قرار میگیرند، اما بدون آنکه چیزی بگویند از شهر بیرون آمده و در کنار باغی مینشینند تا استراحت کنند. در همان حین صاحب باغ که دلش به حال پیغمبر(ص) میسوزد، به غلامش میگوید: برای آن مرد یک ظرف آب ببر اما با او حرف نزن. غلام با دستان لرزان نزد پیغمبر(ص) میرود و پیغمبر(ص) طبق عادت با صدای بلند به غلامی که کسی برایش ارزشی قائل نبوده، سلام میکنند و به او شخصیت میدهند. پیغمبر(ص) سپس نام و اهلیت غلام را میپرسند و وقتی غلام خودش را معرفی کرده و میگوید اهل نینواست، پیغمبر(ص) از حضرت یونس(ع) به عنوان برادرش یاد کرده و آیاتی از سوره یونس را میخوانند. آن غلام همان جا مسلمان میشود و پیغمبر(ص) میگویند: الحمدلله برای همین یک نفر آمده بودم طائف!».
لبیک یا قرآن
این جشن اما بیتوجه به هتک حرمت قرآن در پی حوادث تلخ چند وقت اخیر و تخریب تعدادی از مساجد کشور و بقاع متبرکه نبود و حاضران با در دست گرفتن قرآنها و سر دادن شعارهای لبیک یا قرآن و شعارهای استکبارستیزی، با قرآن کریم بیعت کردند. در پایان نیز برش کیک تولد قرآن توسط حجتالاسلام والمسلمین پناهیان انجام شد تا طعم شیرین این روز برای حاضران ماندگارتر شود.
نظر شما