بنابر قول مشهور میان علمای امامیه، میلاد امام حسین(ع) در سوم ماه شعبان سال چهارم هجری است. در توقیع شریف امام زمان(عج) آمده است که در این روز این دعا خوانده شود: «اَللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فی هذَا الْیَوْمِ...» و این دعا تأکیدی بر تولد مبارک حضرت در سوم شعبان است.
سلمی یا اسما بنت عمیس، حضرت را در جامهای سفید پیچید و به خدمت پیامبر(ص) برد. پیامبر(ص) در گوش راست ایشان اذان و در گوش چپ اقامه خواندند. سپس جبرئیل نازل شد و سلام خداوند متعال را به پیامبر(ص) ابلاغ کرد و فرمود نام این کودک، حسین، برگرفته از واژه شُبَیر است.
پیامبر(ص) فرزند دلبندشان را بوسیدند و گریستند و فرمودند: پسرم، تو را مصیبتی عظیم در پیش است. سپس اسما را از خبر دادن به فاطمه(س) بازداشتند. هفت روز پس از ولادت، حضرت عقیقه کردند، موهای سر ایشان تراشیده و به وزن آن نقره صدقه دادند.
گرامیداشت اعیاد و ولادت معصومان(ع) به ما کمک میکند مسیر و خط ائمه(ع) را بشناسیم و به ندای امام حسین(ع) لبیک بگوییم. در زیارت حضرت میخوانیم: «لبیکَ داعِیَ الله»؛ یعنی ما مسیر دعوت ایشان به سوی خدا را پی میگیریم و راه امام را، ادامه میدهیم.
همچنین امام رضا(ع) امام را به عنوان انیس، رفیق، والد شفیق و پناهگاه بندگان خدا معرفی میکنند. امام داعی الی الله و مدافع حرم خداوند است و علم و دانش ایشان از ناحیه خداوند افاضه شده است. امام، نظام دین و عزت مسلمانان و موجب خشم منافقان و نابودی کافران است.
لذا مطالعه سیره و وصیتهای امام حسین(ع) نشان میدهد ایشان برای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردند و مسیر پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) را احیا نمودند. آموزههای امام حسین(ع) همچنان چراغ راه ما در شرایط کنونی است و مقاومت اسلامی راه ایشان را، دنبال میکند. امام(ع) فرمودند: «أنی لم أخرج أشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما و إنما خرجت لطلب الإصلاح فی أمه جدی...»؛ همانا قیام حضرت نه برای فساد و ستمگری، بلکه برای اصلاح امت و احیای سنت رسول خدا(ص) و علیبنابیطالب(ع) بوده است. دعا میکنیم همه ما در مسیر ایشان گام برداریم و سنت الهی را، زنده نگه داریم.
نظر شما