پژوهش‌های پزشکی جدید نشان می‌دهد که مالیدن مقداری ژل قندی مانند عسل به داخل گونه نوزادان نارس و تازه‌متولد شده می‌تواند تا حد زیادی از افت شدید قند خون و خطر آسیب‌های مغزی پیشگیری کند.

این مطالعه توسط تیمی از دانشگاه آوکلند نیوزیلند انجام شده است. به گفته پروفسور جین هاردینگ، سرپرست پژوهش، این روش باعث می‌شود نوزادان زودرس کمتر دچار عوارض عصبی شوند و در بسیاری از موارد از بستری غیرضروری در بخش مراقبت‌های ویژه جلوگیری شود.

پزشکان توضیح می‌دهند که جذب سریع قند از طریق مخاط دهان نوزاد به تنظیم سطح گلوکز خون کمک می‌کند و از پیامدهای خطرناک کمبود قند در روزهای نخست تولد جلوگیری می‌کند؛ موضوعی که سال‌هاست یکی از چالش‌های مهم مراقبت از نوزادان نارس است.

نکته جالب این است که متون اسلامی نیز به عملی مشابه اشاره دارند. در کتاب الولایة، باب تحنیک الولد (حدیث شماره ۲۱۲ و ۲۱۷) آمده است که پیامبر (ص) بعد از تولد نوزاد، خرما یا ماده شیرین نرم را داخل دهان کودک می‌گذاشتند تا نوزاد دهان و لثه خود را با آن تحریک کند. بر اساس روایات معتبر، این کار سنتی به نام «تحنیک» است که پیامبر اسلام ﷺ بیش از ۱۴۰۰ سال پیش برای مراقبت و سلامت نوزادان انجام می‌دادند.

ترجمه: فاطمه رضائیان