تا وقت باقی است، مقداری خودمان را تمیز کنیم و این آلودگی ها را شست و شو بدهیم. خیلی بد است که میهمان وارد خانه ای بشود، آنهم با قیافهای زشت، با لباس آلوده، با بدن متعفن.
اگر اینگونه شد، آدم خیلی پشیمان می شود اما اگر یک روز، دو روز، چند روز زودتر متوجه بشود و آلودگی های خودش را پاک بکند، خیلی موجب سرفرازی اش خواهد بود و جلوی شرمساری هایش را می گیرد.
تا این چند روز دیگر از ماه شعبان باقی است، سعی کنیم با آب توبه گناهانمان را شستشو بدهیم تا با بدن تمیز وارد این میهمانخانه الهی بشویم؛ تا لیاقت این را پیدا بکنیم که از برکات این ماه شریف استفاده کنیم و از پذیرایی های خدا در این ماه بهره مند بشویم و ما را بیرون نکنند و از ما رو نگردانند.
این جمله، دعای کوتاهی است که تأکید شده است که در دهه آخر ماه شعبان بخوانیم :
«اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فیما مَضی مِنْ شَعْبانَ فَاغْفِرْ لَنا فیما بَقِیَ مِنْهُ. اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فیما مَضی مِنْ شَعْبانَ فَاغْفِرْ لَنا فیما بَقِیَ مِنْهُ.»
این دعا را می خوانیم و امیدواریم که خداوند متعال در این ماه شریف به همه ما توفیق بدهد که آنچنان که مرضی اوست، روزه بگیریم و آنچنان که مرضی اوست به عبادت بپردازیم و اختتام این ماه شریف با جوایزی باشد که در عید فطر به بندگان شایسته خدا اعطا می شود.
منبع: سخنرانی مرحوم علامه مصباح یزدی، ۱۳۷۰/۱۲/۰۷
نظر شما