در میان خادمان بارگاه ملکوتی حضرت علیبنموسیالرضا(ع) چهرههایی حضور دارند که بیهیچ هیاهو و نام و نشانی، تنها برای عشق خدمت به امام مهربانیها قدم در این مسیر میگذارند. سیده بشری حسینی خامنهای یکی از همین خادمان گمنام بود؛ بانویی که با سادگی، تواضع و روحیهای سرشار از ارادت، در کنار دیگر خادمان به زائران حضرت رضا(ع) خدمت میکرد.
به گزارش آستاننیوز، سیده معصومه حسینی، مسئول گروه ویژه خواهران حرم مطهر رضوی که از نزدیک با ایشان در حرم مطهر رضوی همراه بوده است، در این گفتوگو از ویژگیهای اخلاقی، نحوه خدمت و خاطراتی از حضور این خادم گمنام در حرم مطهر رضوی سخن میگوید.
خادمی مانند همه خدام
ایشان سال ۱۴۰۱ حکم تشرف خود را دریافت کردند و نخستین حضورشان برای خدمت در حرم مطهر رضوی در تاریخ ۳ شهریور همان سال بود. در همان روزهای نخست، لباس خدمت برای ایشان تهیه شد و آموزشهای لازم را دیدند. از همان ابتدا با عشق و ارادت خاصی خدمتشان را آغاز کردند و حضورشان نشان میداد با انگیزهای عمیق برای خدمت به زائران حضرت رضا(ع)، قدم در این مسیر گذاشتهاند. ایشان در بخش خدمه حرم مطهر رضوی خدمت داشتند. گاهی پیشنهاد میشد در روضه منوره خدمت کنند، اما خودشان تأکید داشتند حق دیگر خادمان ضایع نشود و ترجیح میدادند در رواقهای مبارکه و سایر خدمات خدمت کنند.
ترجیح میداد در گمنامی خدمت کند
ایشان شخصیتی بسیار خاص داشتند. مهربانی، آرامش، وقار و تواضع در رفتارشان، کاملاً مشهود بود. بسیار ساده میآمدند و بیهیچ هیاهویی میرفتند. هیچگاه تمایلی به دیدهشدن نداشتند و ترجیح میدادند در گمنامی خدمت کنند. رفتارشان بهگونهای بود که هر کسی با ایشان مواجه میشد، میتوانست آن آرامش و معنویت را در وجودشان احساس کند. با زائران بسیار مهربان و صمیمی بودند. گاهی در بخش سقایی به زائران آب میدادند، گاهی در رواقها حضور داشتند و حتی در کارهایی مانند جمعآوری غبارها یا خدمت در کفشداری نیز مشارکت میکردند. چون بهصورت گمنام خدمت میکردند، بسیاری، حتی برخی خادمان نمیدانستند ایشان چه کسی هستند. با این حال با عشق با زائران رفتار و دل آنها را آرام میکردند. به نظر من مهمترین ویژگی ایشان تواضع و اخلاص در خدمت بود. سادگی پوشش، رفتار متواضعانه و علاقه عمیق به خدمت در حرم مطهر رضوی در وجودشان کاملاً آشکار بود. اگر کسی ایشان را نمیشناخت، هرگز تصور نمیکرد با چه شخصیتی روبهرو است، او با خوشرویی و رأفتش دلها را جذب میکرد، همان دلهایی که امروز با شنیدن خبر شهادتش لرزیدند و گریستند.
در صف آخر میایستاد
در یکی از نوبتها نیز در رواق امام خمینی(ره) و در بخش سقایی خدمت کرده و با علاقه به زائران آب تقدیم میکردند. این کار برایشان بسیار لذتبخش بود و از این خدمت ساده، اما ارزشمند رضایت زیادی داشتند و صدای تکریمشان در حین خدمت ستودنی بود. ایشان در خدمت گلابافشانی، علاوه بر اینکه مشام جان زائر را نوازش میدادند، خود را در عطرِ معنویت، غرق میکردند.
خاطرات زیادی از ایشان در ذهنم باقی مانده است. یکبار پس از پایان خدمت در صحن همراه ایشان بودم. لحظهای برای پاسخ دادن به تلفن مشغول شدم و وقتی برگشتم، دیدم ایشان در صحن انقلاب، مشغول برداشتن غبارها هستند. این صحنه برای من بسیار قابل توجه بود، زیرا با وجود جایگاه خانوادگیشان، با نهایت تواضع مشغول انجام سادهترین کارهای خادمی بودند.
همچنین یکبار از ایشان دعوت کردیم در مراسم خطبهخوانی شب شهادت حضرت رضا(ع) حضور داشته باشند و ایشان نیز پذیرفتند. در آن مراسم از ایشان خواستم در صف اول قرار بگیرند، اما با فروتنی این درخواست را نپذیرفتند و در صفهای آخر ایستادند. این رفتار نشاندهنده روحیه تواضع و دوری از دیدهشدن در ایشان بود.
خاطرم هست در مراسم تشییع و خاکسپاری رئیسجمهور شهید، آیتالله رئیسی، ایشان به همراه خانواده در مشهد حضور داشتند. در آن مراسم من در کنار خانواده شهید رئیسی بودم و ایشان کمی عقبتر ایستاده بودند. از ایشان خواستم نزدیکتر بیایند، اما گفتند نمیخواهند در قاب رسانه قرار بگیرند. با این حال وقتی توضیح دادم که به نیابت از حضرت آقا در مراسم حضور دارند، پذیرفتند و در کنار خانواده شهید حضور یافتند.
خدماتی خالصانه و عاشقانه
آخرین باری که توفیق دیدارشان را داشتم، در آیین غبارروبی مضجع شریف حضرت رضا(ع) بود که همراه حضرت آقا حضور داشتند. همان دیدار، آخرین دیدار ما بود و پس از آن دیگر ایشان را ندیدم. ایشان نمونهای از خادمی خالص و عاشق بود؛ کسی که با تمام وجود به زائران حضرت رضا(ع) خدمت میکردند و به همگان نشان دادند خدمات خالصانه و عاشقانه، راه رسیدن به مقام شهادت است. زندگی و شیوه خدمت ایشان نشان داد این مسیر میتواند انسان را به بلندترین قلههای معنوی برساند.
نظر شما