بد نیست این نوشته را با مرور تاریخ آغاز کنیم. جایی که در ۱۵ بهمن ۹۱ مجلس شورای اسلامی وقت استیضاح وزیر کار را در دستور کار داشت اما احمدینژاد، رئیس جمهور وقت که برای دفاع از وزیر دولت خود در مجلس حاضر شده بود، اقدام به انتشار فیلم دوربین مداربسته و طرح اتهامهای تند علیه شهید لاریجانی، رئیس وقت مجلس کرد. چند روز بعد، رهبر شهید انقلاب در بیانات خود به این واقعه واکنش نشان دادند و خطاب به رئیس جمهور وقت فرمودند: «رئیس یک قوه به استناد یک اتهامِ ثابت نشده و مطرح نشدهای در دادگاه، دو قوه دیگر را متهم کرد؛ این کار بدی بود، این کار نامناسبی بود؛ این جور کارها، هم خلاف شرع است، هم خلاف قانون است، هم خلاف اخلاق است، هم تضییع حقوق اساسی مردم است...».
چگونه پروتکلهای خبری و امنیتی نادیده گرفته شد؟!
بازگردیم به شنبه ۳۰ تیرماه و آقای محمود نبویان، نماینده فعلی مجلس که برای نقد فرایند مذاکرات و تفاهم ایران و آمریکا در صداوسیما حضور یافت اما به جای نقد تفاهم یا مواضع مذاکرهکنندگان، اقدام به خواندن متنی حاوی نکات مطرح شده از سوی رهبر معظم انقلاب خطاب به شورای عالی امنیت ملی درباره مذاکرات کرد. سالهای سال است که سیاسیون و ما رسانهایها همه میدانیم انتشار هر گونه خبر یا نقل قولی از رهبر معظم انقلاب صرفاً از مسیر دفتر ایشان و پایگاههای رسمی اطلاعرسانی ایشان میسر است. اخبار سمت دیگر ماجرا هم که دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی است، همواره با حساسیتهای امنیتی و معمولاً از مجاری رسمی خبری صورت میگیرد. اینکه در موضوع حساس مذاکرات پیش رو، مکاتبات رهبر معظم انقلاب و دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، چگونه بدون تحفظ خبری و سلسله مراتب تأیید رسانهای از سوی یک نماینده مجلس منتشر میشود، جای شگفتی و تأسف دارد.
بهانهتراشی خط تخریب
پس از نامه رهبر معظم انقلاب درباره تفاهم ایران و آمریکا که ایشان اعلام کردند در این باره نظر دیگری داشتند ولی پس از تعهد رئیس جمهور بهعنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی از طرف خود و سایر اعضای شورا در پاسداشت حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت و تصریح به قبول مسئولیت آن، اجازه امضای تفاهم را صادر کردند، فضای سیاسی خاصی ایجاد شد. برخی که پیش از این در عمل به توصیههای مکرر رهبر شهید انقلاب و مقام معظم رهبری در زمینه وحدت و حفظ انسجام، کارنامه بدی به جا گذاشته بودند، به خود اجازه دادند با استناد به نظر متفاوت رهبر معظم انقلاب در موضوع تفاهم هستهای، دیگر توصیههای ایشان و رهبر شهید انقلاب در زمینه رعایت اخلاق و انصاف و حفظ انسجام ملی را نادیده بگیرند و با عباراتی تند و روشهای غیرقانونی و ضدامنیتی از جمله افشاگری مکاتبات رهبر معظم انقلاب و شورای عالی امنیت ملی، تفاهمنامه امضا شده و اقدامهای مذاکرهکنندگان را تخطئه کنند.
دفاع از ساختار تصمیمگیری از ۸۸ تا ۹۲ و از ۹۸ تا ۱۴۰۵
واقعیت این است که اصل تفاوت دیدگاه رهبر معظم انقلاب با مسئولان و اعضای شعام در موضوع تفاهم هستهای واضح است و فارغ از اینکه اطلاع دقیقی از جزئیات این تفاوت دیدگاه نداریم اما مسئله کلیدی این است که رهبر معظم انقلاب با وجود تفاوت نظر، به ساختار رسمی و قانونی کشور اعتماد کردهاند. این مسئله درس مهمی است که پیش از این نیز از رهبر شهید انقلاب دیده بودیم که زیر بار فشار متحصنان مجلس ششم برای تعویق انتخابات مجلس هفتم و هجمه سران فتنه برای ابطال انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ نرفتند و دولت روحانی در سال ۹۲ را که مورد حمایت برخی از همان افراد دخیل در فتنه ۸۸ بود، به رسمیت شناختند و برجام محصول آن دولت را که خود نسبت به آن منتقد بودند، با شروطی مورد تأیید قرار دادند و از تصمیم سران قوا در سال ۹۸ درباره قیمت بنزین حمایت کردند. همه اینها نه حمایت از اصل تصمیمها که حمایت از ساختاری بود که ذیل جمهوری اسلامی ایران تصمیم میگیرد. تصمیماتی که ممکن است کامل نباشد و حتی بعضاً غلط باشد اما مسیر اصلاح این تصمیمات نه تجمعات خیابانی است و نه کمپینهای مجازی، بلکه مسیر آن، از دل قانون و ساختارهای رسمی اداره کشور میگذرد.
چرا تخریب؟! این انتقادها را مطرح کنید
اکنون نیز که اقدام بسیار عجیب نبویان با واکنش صداوسیما، عذرخواهی این سازمان و برکناری مدیرکل اخبار این رسانه همراه شد، به نظر میرسد افرادی که نسبت به تفاهمنامه اخیر و مذاکرات مرتبط با آن انتقاد دارند لازم نیست اسناد سری و مکاتبات سطح اول نظام را در آنتن زنده تلویزیون جار بزنند. حتماً روشهای بهتر و موضوعات جدیتری برای نقد وجود دارد. همین الان برخی انتقاد دارند که چرا با وجود عدم تحقق آتشبس در لبنان، تیم مذاکرهکننده کشورمان عازم سوئیس شد. البته که جمهوری اسلامی ایران در واکنش به نقض عهد آمریکا و رژیم صهیونیستی تنگه هرمز را مجدد بسته است اما انتقاد از سفر هیئت مذاکرهکننده اگر با ادبیات مناسب بیان شود، جای هیچ اشکالی ندارد (فارغ از اینکه نگارنده این نقد را وارد یا ناوارد بداند). به فهرست انتقادهای قابل طرح این موارد را می توان افزود:
باید در واکنش به نقض عهد دشمن در لبنان، در سطحی پایینتر از رئیس هیئت به سوئیس میرفتیم. میزان تحقق برخی جزئیات تفاهم از جمله آزادسازی پولهای بلوکه شده اطلاعرسانی نمیشود.
رئیس جمهور با اعلام اینکه در مدت محاصره حتی یک بشکه نفت نتوانستیم صادر کنیم، اقدام دشمن را این گونه بزرگ جلوه میدهد.
این نقدها که مستقیم به رئیس جمهور و رئیس مجلس وارد میشود، مصادیقی از نقدهای قابل طرح است که اگر با رعایت احترام صورت گیرد، حق هر ایرانی و هر منتقدی است و حتی صداوسیما باید فضای مساعدی برای طرح این نقدها فراهم کند اما اگر کار به افشاگری ناقص اسناد محرمانه نظام، شعارهای تند و مرگبار سر دادن علیه مسئولان و اتهامهای سخیف برسد، هیچ جای دفاعی ندارد و به هیچ وجه از موضع متفاوت رهبر معظم انقلاب در موضوع تفاهم هستهای و اعتمادی که در نهایت ایشان به رئیس جمهور و تیم مذاکرهکننده داشتهاند، چنین چیزهایی درنمیآید. پس مراقب باشید با تخریب، فضای انتقاد اصولی و منطقی را محدود نکنید.
نظر شما