ضربان قلب طبیعی بزرگسالان در حالت استراحت معمولاً بین ۶۰ تا ۱۰۰ ضربه در دقیقه است. با این حال، این میزان تحت تأثیر عواملی مانند وضعیت جسمانی، استرس، مصرف کافئین، داروها و میزان فعالیت بدنی قرار میگیرد.
ورزشکاران معمولاً به دلیل آمادگی جسمانی و عملکرد کارآمدتر قلب، ضربان قلب پایینتری دارند. ضربان قلب در حالت استراحت برای بسیاری از ورزشکاران بین ۶۰ تا ۸۰ ضربه در دقیقه است و در برخی افراد حرفهای حتی میتواند به ۳۰ تا ۴۰ ضربه برسد.
برخی داروها نیز میتوانند موجب کاهش ضربان قلب شوند. مسدودکنندههای بتا و برخی مسدودکنندههای کانال کلسیم از جمله این داروها هستند که برای درمان بیماریهایی مانند فشار خون بالا، درد قفسه سینه و اختلالات ریتم قلب تجویز میشوند.
افزایش مداوم ضربان قلب در زمان استراحت ممکن است با بیماریهای قلبی، ریوی و عصبی، عفونتها، التهاب، کمخونی و برخی بیماریهای عروقی از جمله بیماری عروق کرونر و شریانهای محیطی مرتبط باشد.
اختلالات غدد درونریز و برخی بیماریهای خودایمنی نیز میتوانند بر ضربان قلب تأثیر بگذارند. کمکاری یا پرکاری تیروئید، بیماری هاشیموتو و برخی دیگر از اختلالات تیروئیدی از جمله مواردی هستند که نیاز به بررسی پزشکی دارند.
در صورت تداوم تپش یا افزایش ضربان قلب در حالت استراحت، مراجعه به پزشک برای تشخیص علت اهمیت دارد. در کنار درمان بیماری زمینهای، ورزش منظم، کاهش استرس، اصلاح رژیم غذایی، پرهیز از استعمال دخانیات و مصرف زیاد کافئین، نوشیدن آب کافی و داشتن خواب مناسب میتواند به حفظ سلامت قلب کمک کند.
نظر شما