در هشتاد و سومین جشنواره بینالمللی فیلم ونیز، نمایش «پناهگاه» با استقبال بسیار گسترده تماشاگران همراه شد. پنهلوپه کروز که در این فیلم در کنار همسر و همبازی خود، خاویر باردم، بازی میکند، در جریان این تشویق طولانی و ایستاده به هقهق گریه غیرقابلکنترلی افتاد.
این تشویق ۱۵.۵ دقیقهای، «پناهگاه» را تا اینجای جشنواره به یکی از پرشورترین استقبالهای ونیز ۲۰۲۶ تبدیل کرده است. این میزان تشویق همچنین به یکی از طولانیترین تشویقهای ایستاده تاریخ اخیر جشنواره نزدیک شد؛ رکوردی که «اتاق کناری» ساخته پدرو آلمودوار در سال ۲۰۲۴ با ۱۷ دقیقه تشویق در اختیار داشت.
فلوریان زلر، کارگردان فیلم، در جریان این تشویق از بازیگران دیگر «پناهگاه» از جمله پاتریک شوارتزنگر و پل دانو خواست به صورت جداگانه در مقابل تماشاگران حاضر شوند تا مورد تشویق قرار بگیرند.
داستان «پناهگاه» چیست؟
خاویر باردم و پنهلوپه کروز در «پناهگاه» نقش یک زوج را بازی میکنند که همراه فرزندانشان درگیر مشکلات حرفهای و شخصی زندگی هستند. میگل، شخصیت باردم، یک معمار است که موافقت میکند برای یک میلیاردر حوزه فناوری با بازی پل دانو، یک پناهگاه بقا بسازد.
ورود این پروژه به زندگی میگل و سوفیا، با بازی کروز، بهتدریج بنیان زندگی مشترک آنها را متزلزل میکند. این مأموریت که از نظر اخلاقی محل تردید است، پس از ۱۷ سال زندگی مشترک شکافی میان این زوج ایجاد میکند و سوفیا را با پرسشهای مهمی درباره ارزشهای مشترکشان و آینده رابطهشان روبهرو میسازد.
بازگشت فلوریان زلر به ونیز
زلر که پیشتر با فیلم «پسر» در سال ۲۰۲۲ برای دریافت شیر طلایی جشنواره ونیز رقابت کرده بود، بار دیگر به این جشنواره بازگشته است. او پیش از ورود موفق به عرصه سینما با فیلم «پدر»، نمایشنامهنویسی تحسینشده بود.
«پدر» برای زلر موفقیت بزرگی به همراه داشت و دو جایزه اسکار به دست آورد؛ یکی برای بازی آنتونی هاپکینز در نقش اصلی و دیگری برای بهترین فیلمنامه اقتباسی که به صورت مشترک به زلر و کریستوفر همپتون رسید.
زلر «پناهگاه» را شخصیترین و در عین حال گستردهترین فیلم خود توصیف کرده است.
الهام زلر از «چشمان کاملاً بسته»
زلر پیش از آغاز جشنواره ونیز در گفتوگو با ورایتی اعلام کرده بود که «چشمان کاملاً بسته» ساخته استنلی کوبریک، الهام اصلی او برای ساخت این فیلم بوده است.
کوبریک در آن فیلم از تام کروز و نیکول کیدمن به عنوان زوجی استفاده کرده بود که رابطهشان در آستانه فروپاشی قرار داشت. زلر نیز با انتخاب پنهلوپه کروز و خاویر باردم، زوجی که نزدیک به دو دهه شریک زندگی یکدیگر هستند، تلاش کرده است از ارتباط میان واقعیت و داستان در فیلم بهره بگیرد.
«پناهگاه» در کنار پرداختن به روابط خانوادگی و زناشویی، ثروت و انزوای شدید طبقه میلیاردر را نیز مورد توجه قرار میدهد. زلر گفته است کروز توانسته خشم واقعی خود نسبت به میلیاردرهای حوزه فناوری را وارد نقش و فضای فیلم کند.
با این حال، زلر تلاش کرده است «پناهگاه» را به فیلمی کاملاً سیاسی تبدیل نکند و در عوض سراغ مضامین گستردهتری برود؛ موضوعاتی که میتوانند به تدریج وارد زندگی افراد شوند و روابط آنها را تحت تأثیر قرار دهند.
داستان «پناهگاه» از فیلم «مرد همسایه» محصول ۲۰۰۹ الهام گرفته شده، اما با تمرکز بر مسائل روانشناختی که به امضای سینمای زلر تبدیل شدهاند، نسبت به آثار قبلی او وجهی آشکارا سیاسیتر دارد. این فیلم همچنین روابط معاصر و پویایی خانواده را در شرایطی بررسی میکند که اضطرابهای اجتماعی و اقتصادی بر زندگی شخصیتها سایه انداختهاند.
نظر شما