فاطمه سلطانی با اشاره به اقدامات انجام‌شده برای ساماندهی کودکان کار و خیابان اظهار کرد: سال گذشته حدود ۹ هزار کودک کار و خیابان از خدمات روزانه و ۳ هزار کودک از خدمات شبانه‌روزی مراکز سازمان بهزیستی بهره‌مند شدند. با این حال، باید میان کودکان کار و کودکان زباله‌گرد تفاوت قائل شد؛ چراکه تاکنون هیچ مرجعی آمار رسمی و دقیقی از تعداد کودکان زباله‌گرد ارائه نکرده است.
وی با بیان اینکه حساسیت دستگاه‌های مسئول نسبت به وضعیت کودکان زباله‌گرد افزایش یافته است، افزود: در مقاطعی، بخشنامه‌هایی برای جلوگیری از به‌کارگیری کودکان توسط پیمانکاران صادر و اجرای آن‌ها پیگیری شده است. همچنین در تهران، با ورود شهرداری و همکاری دستگاه‌های مختلف، اقداماتی برای مقابله با این پدیده انجام شده که با مشارکت قوه قضاییه، سازمان بهزیستی و وزارت کشور ادامه دارد.
سرپرست مرکز اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با اشاره به کاهش نسبی حضور کودکان در چهارراه‌ها تأکید کرد: این اتفاق مثبت است، اما نباید تصور کنیم که با ندیدن کودکان در خیابان، مسئله کودکان کار برطرف شده است. با توجه به شرایط اقتصادی کشور، افزایش اقدامات موسوم به «طرح‌های جمع‌آوری» ممکن است باعث شود کودکان حضور کمتری در خیابان داشته باشند و به کارگاه‌های زیرزمینی یا فضاهای بی‌دفاع شهری منتقل شوند؛ مکان‌هایی که نظارت چندانی بر آن‌ها وجود ندارد.
سلطانی ادامه داد: اقدامات هماهنگ میان دستگاه‌های مختلف می‌تواند الگویی برای شناسایی، جذب، حمایت و ارجاع به‌موقع کودکان کار و خیابان ایجاد کند و دست‌کم از پیامدهای منفی حضور آن‌ها در خیابان بکاهد.
وی درباره تعداد کودکانی که در باندهای سازمان‌یافته فعالیت می‌کنند نیز گفت: در این زمینه آمار دقیقی وجود ندارد و نمی‌توان احتمال بهره‌کشی از کودکان در قالب باندها را رد کرد؛ با این حال، بسیاری از کودکان کار و خیابان برای تأمین معاش خانواده‌های خود فعالیت می‌کنند. به گفته سلطانی، نهادهای انتظامی و امنیتی در این زمینه اشراف دارند و بیشتر این کودکان نیز با خانواده‌های خود در ارتباط هستند.
سرپرست مرکز اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی کشور تأکید کرد که نباید همه کودکان کار را مجرم یا در تعارض با قانون دانست؛ چراکه برخی از فعالیت‌های آن‌ها نیز ماهیت مجرمانه ندارد.
سلطانی در ادامه با اشاره به قوانین مرتبط با اشتغال کودکان گفت: بر اساس ماده ۷۹ قانون کار، اشتغال افراد زیر ۱۵ سال ممنوع است و پیمان‌نامه حقوق کودک نیز محدودیت‌هایی در این زمینه تعیین کرده است. همچنین طبق ماده ۸۰ قانون کار، افراد ۱۵ تا ۱۸ سال کارگر نوجوان محسوب می‌شوند و مواد ۸۳ و ۸۴ این قانون، محدودیت‌هایی برای ساعات کار آن‌ها در نظر گرفته و بر ضرورت جلوگیری از آسیب‌های جسمی و روحی ناشی از کار تأکید کرده‌اند. این گروه همچنین مشمول بیمه تأمین اجتماعی می‌شوند.
وی افزود: بر اساس پیمان‌نامه حقوق کودک و مقاوله‌نامه ۱۸۲ سازمان بین‌المللی کار، کشورها موظف‌اند مشاغلی را که کودکان نباید در آن‌ها فعالیت کنند، مشخص کنند.
نظر شما