نظامیان این کشور آفریقایی در محرم سال۲۰۱۵ نیز به مراسم شیعیان در حسینیه «زاریا» حمله کردند که در این اقدام هزارو۵۰۰ نفر به شهادت رسیدند. 
اما در باب رخدادهای اخیر سه نکته قابل ذکر است. مطرح کردن این‌گونه جنایت‌ها در مجامع اسلامی و جهانی در این زمینه بسیار مهم است. حرکت دیپلماتیک هر چند به سرعت نمی‌تواند در جلوگیری از جنایت علیه شیعیان مؤثر افتد اما در آشکارسازی جنایات دولت استبدادی حاکم بر ابوجا تأثیر خواهد گذاشت. پس نهادهایی مانند کمیسیون حقوق بشر اسلامی و ارگان‌های حقوق بشری سازمان ملل هم باید نقش جدی‌تری در این موضوع بر عهده بگیرند.
نکته دیگر اینکه در نیجریه قوانین و مقررات به‌صورت مستقل در اختیار استانداران و وزیران است به‌طوری‌که ارتش نیز در برخورد با بسیاری از تجمعات به‌طور مستقل عمل می‌کند که این استقلال منشأ جنایت‌هایی است. 
در این باره موضوعی که مایه امیدواری است رسیدن «بولا تینوبو» به مقام ریاست جمهوری نیجریه در اسفند ماه سال گذشته بود. وی ارتباط خوبی با شیعیان و شخص شیخ ابراهیم زکزاکی رهبر شیعیان نیجریه دارد و به همین دلیل به بهبود اوضاع شیعیان و پایان اقدامات ارتش به عنوان نماد تبعیض علیه شیعیان امیدوار هستیم.
نکته سوم، انتخاب روش مسالمت‌آمیز شیعیان نیجریه در هرگونه مخالفت با دولت است. باوجود وقایع اخیر، شیعیان هیچ‌گاه دست به سلاح نبرده و مقابله نظامی با ارتش را انتخاب نکردند. شیخ زکزاکی نیز بر روش‌های برادرانه تأکید دارد. با این حال، وقتی در کشوری مانند نیجریه حدود ۱۰میلیون شیعه زندگی می‌کنند اما یک مسجد ندارند این تبعیضی بزرگ است. در نهایت امیدواریم راه و روش این شیخ بزرگوار به عنوان منادی وحدت مسلمین مؤثر افتاده و دیگر شاهد تکرار چنین رخدادها و تبعیض‌هایی علیه شیعیان نباشیم.