سعید صفرپور، ایده‌پرداز، مجری طرح و نویسنده سریال علمی‌تخیلی «تیدا»، درباره شکل‌گیری این مجموعه گفت: ایده اولیه داستان از تجربه جنگ و احساس ناتوانی مردم عادی در برابر تصمیم‌های صاحبان قدرت شکل گرفت؛ مردمی که بدون نقش داشتن در تصمیم‌گیری‌های سیاسی، جانشان در معرض خطر قرار می‌گیرد.
وی با اشاره به استفاده از سفر در زمان در روایت این سریال افزود: این امکان در داستان مطرح می‌شود که اگر انسان بتواند پیامد تصمیم‌های خود را ببیند، آیا این آگاهی می‌تواند انتخاب‌ها و مسئولیت‌پذیری او را تغییر دهد؟
صفرپور درباره نقش هوش مصنوعی در داستان توضیح داد: شخصیت تیدا اطلاعات را به‌صورت گزینشی در اختیار شخصیت اصلی قرار می‌دهد و بخشی از اهدافش را پنهان می‌کند. پرسش اصلی این است که آیا هوش مصنوعی می‌تواند از وقوع فاجعه جلوگیری کند یا ممکن است خود به عاملی برای ایجاد فاجعه‌ای بزرگ‌تر تبدیل شود.
این نویسنده با اشاره به استفاده از مؤلفه‌های ژانر علمی‌تخیلی و جاسوسی گفت: در «تیدا» از عناصری مانند تعلیق، توزیع اطلاعات و آشکار شدن تدریجی واقعیت‌ها استفاده شده است؛ با این حال، هر افشاگری باید بر روابط شخصیت‌ها و انتخاب‌های آنها تأثیر بگذارد و صرفاً برای غافلگیر کردن مخاطب نباشد.
وی همچنین درباره بُعد شخصی داستان اظهار کرد: شخصیت اصلی نتوانسته نزدیک‌ترین فرد زندگی‌اش را نجات دهد و همین تجربه، تلاش او برای نجات دیگران را از یک مأموریت قهرمانانه صرف به مسئله‌ای شخصی تبدیل می‌کند.
صفرپور درباره استفاده از هوش مصنوعی در تولید مجموعه تأکید کرد: در این اثر، درام، نیازهای شخصیت‌ها و منطق علت و معلولی داستان در اولویت قرار داشته‌اند و صرف توانایی هوش مصنوعی در تولید تصاویر جذاب، مسیر داستان را تعیین نکرده است.
وی افزود: شخصیت باید خواسته‌ای داشته باشد، با مانع روبه‌رو شود و انتخاب‌هایش پیامد داشته باشد. فناوری نمی‌تواند جایگزین انگیزه باورپذیر شخصیت‌ها و منطق روایی شود.
نویسنده «تیدا» در پایان با بیان اینکه اصول فیلمنامه‌نویسی با تغییر ابزار تولید عوض نمی‌شود، گفت: تفاوت اصلی در مرحله تبدیل نوشته به تصویر است؛ مرحله‌ای که به انتخاب ترکیب مناسب نماها و روش تولید نیاز دارد.
نظر شما